Boseigenaar vertelt

We zijn nog steeds op zoek naar boseigenaars die hun ervaringen willen vertellen!

----------------------------

Bent u op excursie geweest? Heeft u een gouden raad voor andere boseigenaars? Wilt u vertellen wat uw belevingen zijn als boseigenaar? Houdt u een bos-dagboek bij? Heeft u goede ervaringen met de bosgroepen?

Kruip dan in uw pen en zend uw schrijfsel (liefst met foto) naar liescoddens@yahoo.com.

De teksten worden zo snel mogelijk op deze pagina geplaatst.

Een familiebos waar iedereen van geniet	Een boseigenaar vertelt...
In het kader van de Week van het Bos maakten enkele boseigenaars kennis met Daniël Thuysbaert en Marie-Paule Poskin tijdens een wandeling in Molenstede. Het koppel toonde ons de economische maar vooral ook de sociale functie van het prachtige domein vlakbij Dassenaarde. Zij behoren zelfs tot de stichtende leden van de bosgroep.

Hoe kwamen jullie in contact met de bosgroep?

Daniël: Op het moment dat we het Bolhuis en het vogelreservaat van mijn moeder verkochten, was onze notaris bezig met de oprichting van bosgroep Noord-Hageland. We hebben dan meer informatie gevraagd. Het leek wel iets voor ons, dachten we. Marie-Paule: We hebben deelgenomen aan de stuurgroepvergadering. We hebben ons altijd graag geëngageerd voor de bosgroep. Toch was de afstand van Rixensart, waar we wonen, tot Aarschot te groot om bestuursvergaderingen bij te wonen.

Vanwaar komt jullie interesse in het bos?

Daniël: Mijn moeder heeft het Prinsenbos in de tijd samen met haar vier zussen geërfd. Ze is ondertussen 100 jaar en enkele weken. En toch blijft het bos voor haar nog steeds heel belangrijk. Ik heb de indruk dat ze enkel nog luistert als ik over haar bos spreek. Marie-Paule: De vijf gezusters Cantillion hielden de traditie in ere om elk jaar op 15 augustus (Onze Lieve Vrouwe Hemelvaart) naar het Prinsenbos te trekken voor een groot bosfeest. In de zandkuil vlakbij het Bolhuis hielden ze een gezellige picknick met boterhammen en vlaai. De kinderen konden zich uitlaten in het bos.

Hoe denken jullie kinderen en kleinkinderen over het bos?

Daniël: Als zij in het bos zijn, zijn ze zeer enthousiast. Op 14 november hebben we samen met onze kinderen en kleinkinderen en deze van mijn zus een 300-tal zomereiken aangeplant. Het was een fantastische beleving. Iedereen was druk in de weer om de boompjes te planten, van klein tot groot! Marie-Paule: De jongste is 6 jaar en de oudste 75. Iedereen heeft er heel wat energie in gestoken.

Hebben jullie nog tips aan andere boseigenaars naar aanplantingen toe?

Daniël: Het plantgoed hebben we via een gezamenlijke aankoop, georganiseerd door de bosgroep, aangekocht. Op die manier was het plantgoed goedkoper en verkregen we gecertificeerd plantgoed van autochtone herkomst. Bovendien werd het plantgoed ingekuild bij een boseigenares vanuit de buurt. Het is een hele sympathieke dame en het is leuk op die manier je bosburen te leren kennen. Marie-Paule: Tijdens het aanplanten kregen we de indruk dat we onderweg wat boompjes die nog niet geplant werden uit het oog verloren. Om geen boompjes verloren te laten gaan, is het aangeraden om een gezamenlijk ophaalpunt van het plantgoed te kiezen en vervolgens per twee te werken. De ene persoon graaft de plantputten en de andere volgt met het inplanten van de boompjes in de putten. Deze laatste is verantwoordelijk voor de bundel boompjes die hij meeneemt.

Vraagt het bos veel werk?

Daniël: Veel werk niet, maar wel heel wat kopzorgen. Er komen heel wat beheersmaatregelen bij kijken. Eerst hebben we een beperkt beheerplan opgemaakt. Dat blijkt echter niet voldoende. We moeten een uitgebreid plan opmaken. Je vraagt jezelf af: 'Waar gaat dit allemaal naar toe?' Bovendien brengt het bos niet veel op. Wij zien het zeker niet zitten om geld in een uitgebreid beheerplan te steken. Maar indien we met de bosgroep en andere boseigenaars kunnen samenwerken, wordt het misschien wel haalbaar.

Heeft uw bos last van Amerikaanse vogelkers?

Daniël: Jazeker! Volgens het beheerplan werd er een kaalkap van een bestand grove dennen voorzien. We hebben deze laten uitvoeren en nadien heraangeplant met zomereiken maar sindsdien heb ik dus een heilige schrik van kaalkap. De Amerikaanse vogelkers begon op dat moment zeer sterk te woekeren met een enorme uitval van zomereiken tot gevolg. Eerst hebben we zelf de Amerikaanse vogelkers trachten te bestrijden. Nadien heeft de bosploeg de zomereiken opnieuw vrijgesteld van Amerikaanse vogelkers. Door de arme bodem en de woekering van Amerikaanse vogelkers heeft het ons reeds heel wat moeite gekost de aanplanting te laten slagen. Met onze nieuwe plantactie van november, hopen we dat de zomereiken eindelijk vertrokken geraken.

Daarnaast bestaat een bestand van uw bos deels uit Amerikaanse eiken. Heeft u daar speciale maatregelen voor opgenomen in het beheerplan?

Daniël: Persoonlijk heb ik niets tegen Amerikaanse eik. Het is zeer mooie boom met mooie herfstkleuren en goed brandhout. Zolang hij niet overwoekerend wordt, mag hij blijven.

Zijn de bospaden doorheen het bos publiek toegankelijk?

Marie-Paule: Door ons bos loopt een oude kerkweg en heel wat mensen komen hier wandelen. We zijn zeer gelukkig dat er weinig problemen van sluikstorten voorkomen in ons bos. Daar zijn we de wandelaars heel dankbaar voor. Daarom is ook iedereen welkom op onze bospaden.

Werken jullie ook beiden in het bos?

Daniël: Wij werken allebei in het bos, maar Marie-Paule trekt eigenlijk een beetje aan de kar. Marie-Paule: Het bos geeft mij levensenergie en daarom zit ik er ook veel!


Met dank aan Katrien Laveren en Tine Schepens
<< Terug naar overzicht