Boseigenaar vertelt

We zijn nog steeds op zoek naar boseigenaars die hun ervaringen willen vertellen!

----------------------------

Bent u op excursie geweest? Heeft u een gouden raad voor andere boseigenaars? Wilt u vertellen wat uw belevingen zijn als boseigenaar? Houdt u een bos-dagboek bij? Heeft u goede ervaringen met de bosgroepen?

Kruip dan in uw pen en zend uw schrijfsel (liefst met foto) naar liescoddens@yahoo.com.

De teksten worden zo snel mogelijk op deze pagina geplaatst.

Van akker tot eikenbos, een kleine stap?!	Een boseigenaar vertelt...
Onze familie heeft het geluk gehad om de afgelopen jaren enkele percelen akkerland, weiland, een dreef en een aantal bosjes te kunnen aankopen in Leest, een dorp in de buurt van Mechelen. Als jagers stellen we vast dat in het gevarieerd landschap het wild een grote kans heeft om zich te voeden, om zich te verbergen en er tot rust te komen. Omdat wij toch merkten dat een bos meer draagkracht voor het wild heeft dan een akker (die er in onze streek nog veel zijn), hebben wij ervoor gekozen om een deel van onze akkers te transformeren tot bos. In de afgelopen 2 jaar hebben we dan ook een "lappendeken" van bos aan mekaar gebreid. Meer dan 5 ha weiland kregen op een nieuwe bestemming: bos! Het aanplanten van een bos op landbouwgrond doorloopt vele fases. Er waren de gedachtenkronkels in mijn hoofd maar ook de informatieronde, het papierwerk, het terreinwerk, nog meer papierwerk en het onderhoudswerk. Toch vind ik dat je je hierdoor niet mag laten afschrikken want elk van deze fases is ook een beetje leren en genieten.

Portefeuille De beslissing om bos aan te planten is voor ons een weloverwogen keuze geweest aangezien het een "blijvende" investering naar de toekomst is. Wij hebben daarbij raad gevraagd aan het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) en die hebben ons geholpen bij de opmaak van onze "plantplannen" en bij de keuze van het plantgoed. Als je kiest voor investeringen op korte termijn dan kan je bijvoorbeeld populier aanplanten. Hiervoor wordt een "beperkte" subsidie verleend (1.000 euro/ha), maar je kan na ca. 20 jaar misschien al het hout oogsten. Op die manier heb je dan vlug een rendement. In een streek met bijna uitsluitend populieraanplantingen en vochtige valleigronden, werd aangeraden om een menging van zomereik en es aan te planten. Met zomereiken en essen kozen wij dus voor een investering op lange termijn. Niet ik, zelfs niet mijn kinderen zullen later die eiken oogsten. Dat zal wel een eeuwtje kunnen duren, "eiken groot en het planterke dood". De subsidie voor zomereik is echter veel hoger (3700 euro/ha). Op korte termijn realiseer je dus ook al wel een "meerwaarde". Ter info kreeg ik de brochure "Meer subsidies voor de bebossing van landbouwgronden" van de Agentschap voor Natuur en Bos, die ik meermaals doorgenomen heb. Daaruit bleek dat ik, ook als niet-landbouwer, in aanmerking kom voor subsidies bij het bebossen van landbouwgrond. Ik leerde zo dat er naast de meerwaarde die gerealiseerd wordt voor de natuur er ook een meerwaarde is in de portefeuille. Als jonge papa is dat mooi meegenomen. Maar ook de "levensnoodzakelijke zuurstof" die je zo doorgeeft aan je kinderen (en eigenlijk ook aan alle kinderen), geeft zeker een goed gevoel. In onze Mechelse tuinbouwregio is er weinig bos en de bestaande bossen bestaan meestal uit populieren. Met deze keuze doen we tegelijk een duit in het zakje bij het streven naar meer biodiversiteit.

Papierwerk Voor het papierwerk werden we goed begeleid door het Agentschap voor Natuur en Bos. De bosgroep Antwerpen Zuid bestond toen nog niet. Zij deden de vraag tot advies aan de Afdeling Duurzame Landbouwontwikkeling. Aansluitend op dat advies leverde de gemeente de nodige vergunning af in het kader van de bepalingen van het Veldwetboek. Tenslotte bracht het ANB deze gegevens samen in een algemeen advies. Aan de hand van de standplaats werd er eveneens een richtinggevend advies afgeleverd betreffende de soortenkeuze. Toen was het tijd om verschillende boomkwekers te contacteren om de beste prijs/kwaliteit te zoeken. Deze adressen kan je bekomen via het ANB of via de bosgroepen. Na de aanplant komt een vertegenwoordiger van het ANB in een terreinbezoek de laatste formulieren aanvullen.

De aanplanting Voor de aanplanting deden wij beroep op een grote groep vrienden. Want er was wel heel wat werk te verrichten. Eerst hadden we op een plannetje van de te bebossen gronden de richting en de te planten soorten uitgetekend. Ook werden de aantallen en verdeling op het perceel bepaald (plantafstand 2 bij 2.5 meter). De eerste dag hebben we plantlijnen uitgetekend op de akkers zelf. Met een houten lat van 2 meter aan een koord volgden we dan telkens de plantlijn. Elke 2 meter stak mijn vader met een scherpe schop een merkteken zodat we de volgende dag konden "boren". Daarvoor gebruikten we een grondboor met een diameter van 15 cm die we in bruikleen gekregen hadden.



De grondboor moest gehanteerd worden door 2 personen. We boorden tussen de 150 en 200 gaten per uur. Op die manier hebben we uiteindelijk een slordige 10.000 (!) gaten geboord. Ik kan u garanderen dat dit werk niet voor doetjes is en dat je na een uurtje boren best even rust neemt of toch even iets anders doet. Snoeien bijvoorbeeld. De boompjes moesten immers ook een klein beetje bijgesnoeid worden en van een beschermnetje voorzien worden. Daarna kon elk boompje in zijn nieuwe woonplaats. Met 8 personen konden we zo op 8 uur 1200 boompjes planten. Die zie je wel al staan op het einde van de dag. Voor de randbegroeiing hebben wij het advies van het ANB gevolgd en gekozen voor hazelaar, gelderse roos en vlier. Voor de hazelaar voldeed een spadesteek en een beetje losmaken, de gelderse roos met zijn vele wortels werd telkens in een gestoken putje geplant. Uiteindelijk plantten we 2400 struiken in plantverband 1.5 bij 1.5 meter. Op termijn een interessante dekkingsruimte voor wild waar menig zangvogel zijn zaadje en besje van zal meepikken. Een haag van wel 2 km lang. In bloei een streling voor het oog. Ook de twee imkers die intussen hun "werkvolk" op onze eigendommen hebben "tewerkgesteld", zijn erg blij met de nieuwe te oogsten voedselvoorraad. Als dank kunnen wij mee genieten van verse en regio-eigen honing. Lekker en gezond.

De nazorg Nu al deze werkzaamheden achter de rug zijn, moeten de boompjes nog onderhouden worden. Als ze door het onkruid dreigen ingehaald te worden, dienen ze vrijgemaakt te worden. Maar we gaan meer dan geregeld onze aanplantingen bewonderen en houden zo de groeiomstandigheden van de planten in het oog. Mede dankzij het grote, sterke plantsoen en onze zorgen zijn onze "kindjes" intussen al sterk gegroeid.

Johan Teughels stuurgroeplid Bosgroep Antwerpen Zuid Blaasveldstraat 32 2811 Leest 015/71 11 37 johan.teughels scarlet.be << Terug naar overzicht