| DE BOSEIGENAAR VERTELT: |
| DE BOSEIGENAAR VERTELT: |
|
|
We zijn nog steeds op zoek naar boseigenaars die hun ervaringen willen vertellen! ---------------------------- Bent u op excursie geweest? Heeft u een gouden raad voor andere boseigenaars? Wilt u vertellen wat uw belevingen zijn als boseigenaar? Houdt u een bos-dagboek bij? Heeft u goede ervaringen met de bosgroepen? Kruip dan in uw pen en zend uw schrijfsel (liefst met foto) naar liescoddens@yahoo.com. De teksten worden zo snel mogelijk op deze pagina geplaatst. |
|
Jacky Paumen vertelt |
Een boseigenaar vertelt...
|
|
| Toen ik in 1989 het bos in Langdorp kocht, was dat om vooral in de weekends het drukke professionele leven te ontvluchten. Tijdens de winter weekends bleef ik er altijd werken totdat het pikdonker was. Bij mooi weer in de week verbracht ik er mijn middagpauze i.p.v. thuis te middagmalen. Mijn bos werd mijn leven. | ||
|
|
||
|
Vele jaren werkte ik in het bos als leek, en voor mij moest het bos er opgeruimd uitzien Er was geen takje dat kans maakte te blijven liggen, alles werd netjes tijdens de weekends opgeruimd totdat ik leerde dat dood hout welkom is om voor meer leven in het bos te zorgen. Want er was iets veranderd in mijn leven. Einde mei 2003 zegde ik het beroepsleven vaarwel. Plots werd ik overvallen door een teveel aan vrije tijd en besliste terug op de schoolbanken te gaan zitten en in Groenendaal bij Inverde de cursus bosbouwbekwaamheid te gaan volgen. Er ging een nieuwe wereld voor mij open en ik realiseerde mij al snel wat ik allemaal verkeerd deed in mijn bos. Dood hout bleef nu liggen, t.t.z. wordt op hoopjes gestapeld en zorgt voor leven. |
||
|
Intussen werd ik in oktober 2003 lid van de Raad van Bestuur van de
Bosgroep Noord Hageland en heb daardoor veel contacten met vertegenwoordigers
van Bos & Groen waardoor ik dankzij bezoeken op het terrein met
deze mensen zeer snel praktisch bosbouwkundige ervaring kon opdoen.
WAUW hoe zie ik mijn bos en de natuur nu anders. Ik zie veel meer en
elke boswandeling duurt nu dubbel zo lang omdat ik bij elk boompje,
struikje of plantje blijf stilstaan. WAT EEN GENOT!
|
||